Foto's. Privé. — Gratis EXIF-viewer en metadata-verwijderaar. Verwijder GPS, camera-info, datums en softwaresporen uit foto's, video's, audio, PDF en Microsoft Office-bestanden. 100 % in je browser, geen upload, volledig anoniem.

Klopt. Alles draait in je browser. Verifieer door het Netwerk-tabblad in de ontwikkelaarstools (F12) te openen en een grote foto erin te slepen — geen uitgaande verzoeken met je bestand.

Voor JPEG: alle APP1- (EXIF, XMP), APP2- (ICC, MPF), APP13- (Photoshop, IPTC) en APP14- (Adobe) segmenten. Voor PNG: tEXt-, iTXt-, zTXt-, eXIf- en Adobe-XMP-chunks. Voor WebP: de EXIF-, XMP- en ICCP-chunks plus de VP8X-aanwezigheidsvlaggen. Voor GIF: Comment- en Plain-Text-extensies en XMP-applicatie-extensies (de NETSCAPE-animatielus blijft behouden). Voor MP4/MOV: udta/meta/ilst-boxes worden geneutraliseerd tot "free"-atomen, en mvhd/tkhd-tijdstempels op nul gezet. Voor MKV/WebM: Tags, Attachments, Title, DateUTC, MuxingApp en WritingApp worden vervangen door Void-elementen van identieke bytelengte. Voor AVI/WAV: LIST INFO en bext/iXML/IDIT-chunks worden hernoemd tot JUNK. Voor audio (MP3, FLAC, Ogg): volledige ID3v1/v2/APEv2, Vorbis-comment + PICTURE, en CRC-correcte page-rewrite. Voor PDF: DocInfo-dict + XMP-stream-override via incremental update. Voor DOCX/XLSX/PPTX: docProps/core.xml + app.xml + custom.xml vervangen door geanonimiseerde stubs. De daadwerkelijke pixeldata, audiosamples, videoframes en documentinhoud worden nooit aangeraakt.

Nee. EXIF is een apart metadata-blok. Verwijderen hercodert het beeld niet.

Ja. Elke bestandskaart heeft knoppen om alleen specifieke categorieën te verwijderen.

Sommige wel, sommige niet. WhatsApp, Telegram (in bestandsmodus), Discord, e-mail, blogs — bijna alle behouden EXIF.

Omdat op het moment dat we automatisch een kaarttile zouden laden — zelfs een minuscule preview — je browser de GPS-coördinaten van je foto naar een derde partij (Google Maps, OpenStreetMap, Mapbox) zou sturen zonder dat je iets deed. Die derde partij zou stilletjes weten dat iemand vanaf dit IP zojuist een foto met deze coördinaten heeft geopend — precies het soort zijkanaal-lek waartegen deze tool bestaat. De tool zelf contacteert daarom nooit een kaartdienst: breedtegraad en lengtegraad worden alleen als platte tekst weergegeven. We bieden echter wel een klikbare «Openen in OpenStreetMap»-link naast de coördinaten — bij klikken opent OSM in een nieuw tabblad en worden de coördinaten naar OSM gestuurd. Dat verzoek gebeurt alleen omdat JIJ ervoor kiest te klikken; het is jouw beslissing, niet die van de tool, en je kunt de link negeren of de coördinaten in een willekeurige andere kaartdienst plakken.

De tool detecteert HEIC-bestanden en converteert ze lokaal naar JPEG met een ingebouwde WebAssembly-decoder (libheif).

De code wordt als gewone JavaScript-bestanden naar je browser geleverd. Rechtermuisknop → Bron weergeven.

Geen catch. De tool wordt gratis aangeboden door Midgard MUD — een gratis online-rollenspel met Noordse mythologie.

Ja. Werkt op iOS Safari, Android Chrome en Firefox. Installeerbaar als PWA.

Beelddimensies (breedte × hoogte) en bestandsgrootte zijn inherent aan het beeld zelf, geen metadata.

Geen harde limiet. Praktische limieten worden alleen bepaald door het geheugen van het apparaat.

Hangt af van het type. Zichtbare watermerken (logo's, tekstoverlays, Shutterstock-stempels) zitten in de pixels — metadata-verwijdering kan ze niet verwijderen, en ze verwijderen is vaak illegaal volgens auteursrecht. Deze tool doet dat NIET. Maar "onzichtbare" watermerken in metadatavelden — IPTC Copyright, XMP dc:rights, Photoshop IRB-markers, stockfoto-ID's in APP13 — WORDEN verwijderd bij "Alle metadata verwijderen".

Wanneer je een foto maakt met een smartphone of camera, schrijft het apparaat automatisch een "data-label" in het fotobestand, naast de eigenlijke afbeelding. Dit label bevat zaken zoals waar je precies stond (GPS-coördinaten, vaak nauwkeurig tot enkele meters), hoe laat het was, welk apparaat je gebruikte, zelfs het serienummer van het apparaat. Deze data is onzichtbaar bij het bekijken van de foto, maar iedereen die het bestand ontvangt kan ze lezen met gratis tools — inclusief de ontvanger van een e-mail, een eBay-koper, een forumlezer, een stalker. EXIF is een afkorting van "Exchangeable Image File Format" en is de technische naam voor dat label. Het verwijderen vóór delen is een basale privacy-gewoonte, vergelijkbaar met het sluiten van de gordijnen voor het omkleden.

Eerlijk antwoord: waarschijnlijk ja, vooral voor foto's die thuis zijn genomen. Veelvoorkomend scenario: je maakt een foto van je nieuwe puppy in de woonkamer, deelt het op een Telegram-kanaal of post in een Facebook-groep. De foto bevat GPS-coördinaten die wijzen naar binnen enkele meters van je bank. Iedereen in dat kanaal/die groep — zelfs mensen die je niet persoonlijk kennen — kan die coördinaten met een gratis tool extraheren, in Google Maps plakken en je voordeur zien in Street View. Voor foto's van je kinderen thuis is dit een bijzonder reëel zorgpunt. WhatsApp verwijdert EXIF bij het verzenden van een foto als afbeelding, maar Discord, Telegram (bestandsmodus), e-mail, blogposts en de meeste andere plaatsen behouden alles intact. Een strip van 10 seconden voor het delen sluit dat gat.

Drie onafhankelijke manieren om te bevestigen: 1. Vertrouwen door verificatie: druk op F12 in je browser → tabblad "Netwerk" → sleep een grote foto naar de tool → kijk naar het netwerk-log. Als we ergens zouden uploaden, zou je een uitgaand verzoek met het bestand zien. Je zult het niet zien — de enige zichtbare verzoeken zijn de JavaScript-bestanden van de tool zelf, geladen één keer bij het openen van de pagina. 2. Verbreek verbinding en werkt nog: laad de pagina één keer met internet, zet dan Wi-Fi uit of activeer vliegmodus. De tool blijft perfect werken omdat alles lokaal draait. Een server-gebaseerde tool zou onmiddellijk falen. 3. Bekijk bron: rechtsklik → "Paginabron bekijken", klik dan op "exif-tool.js" — de code is leesbare JavaScript, zonder minificatie of obfuscatie. Zoek naar trefwoorden als "fetch" of "XMLHttpRequest" — je vindt ze alleen op plaatsen die vertaalbestanden uit je eigen browser laden, nooit voor het verzenden van fotodata. Als je nog steeds ongemakkelijk bent, hoef je de tool niet te gebruiken — dat is een volkomen geldige reactie op "vertrouw me, het is veilig"-claims op internet, en we respecteren het.

Ja, en in vier verschillende audioformaten met dezelfde één-klik-flow als bij foto's. MP3-bestanden hebben drie onafhankelijke metadata-lagen — een ID3v2-tag aan het begin (Titel, Artiest, Album, songteksten, ingebedde albumhoes, encoder-strings, soms private GEOB-frames van opname- of dj-software), een ID3v1-tag in de laatste 128 bytes, en soms een APEv2-footer gebruikt door Foobar2000 en vergelijkbare players. De tool verwijdert alle drie in één keer en laat de eigenlijke MPEG-audioframes bit-identiek, dus de kwaliteit is onveranderd en het bestand wordt enkele kilobytes (of meerdere megabytes als er een hoes was ingebed) kleiner. FLAC-bestanden verliezen hun Vorbis-comment-blok (artiest, titel, ReplayGain, copyright) en elk PICTURE-blok, maar het STREAMINFO-blok blijft intact zodat duur en samplerate zichtbaar blijven. Ogg Vorbis en Ogg Opus zijn het delicaatst: de comment-payload zit verpakt in Ogg-pages met strikte CRC32-checksums — de tool vervangt het comment-packet door een minimaal lege, her-segmenteert het en herberekent de CRC32 (polynoom 0x04C11DB7) van elke beïnvloede page. Strikte players zoals Rockbox en libogg-tooling blijven het bestand valideren. WAV-bestanden krijgen hun LIST INFO-vermeldingen (Artist, Comments), Broadcast-Wave (bext)-chunks, iXML, ingebedde XMP en eventuele inline ID3-subchunks omgezet in RIFF JUNK, wat de chunk-offsets geldig houdt voor editors. Er wordt nooit audio her-encodeerd.

Ja — DOCX, XLSX en PPTX worden alle ondersteund, en dit is feitelijk een van de meest onderschatte privacy-gevallen. Microsoft Office bewaart een verrassende hoeveelheid persoonlijke gegevens in elk document: de auteursnaam en de "laatst gewijzigd door"-naam, je bedrijfsnaam, de naam van je manager (indien ingesteld in Office-opties), de applicatieversie (verraadt de exacte Office-build), de totale bewerkingstijd (hoeveel minuten je echt in het bestand hebt doorgebracht), de revisieteller, het sjabloonpad en eventuele aangepaste eigenschappen. Dat alles staat in twee kleine XML-bestanden (docProps/core.xml en docProps/app.xml) binnen de ZIP-container die een Office-document eigenlijk is. De tool pakt het document uit in je browser, vervangt deze twee XML-bestanden door geanonimiseerde stubs die de juiste XML-namespaces behouden (Office opent het bestand zonder herstel-dialoog), leegt docProps/custom.xml en pakt de ZIP weer in. Cruciaal: de echte inhoud — tekst, paragrafen, formules, dia's, ingebedde afbeeldingen, grafieken — wordt byte voor byte doorgegeven, dus het opgeschoonde bestand in Word, Excel of PowerPoint toont exact dezelfde inhoud zonder waarschuwingen. Belangrijk: gevolgde wijzigingen en opmerkingen in de documentinhoud dragen hun eigen auteurattributie; die zijn inhoudelijk en worden niet verwijderd door het standaard-strip — voor een volledig anoniem document moet je eerst alle wijzigingen accepteren en opmerkingen verwijderen in Office voor je downloadt.

Een cryptografische vingerafdruk van de exacte bytes die je hebt neergezet, lokaal berekend in je browser via WebCrypto. Twee identieke bestanden hebben dezelfde hash; één gewijzigde bit geeft een volledig andere hash. We tonen hem naast de overige metadata en nemen hem mee in de JSON-export. Handig om te bevestigen dat twee foto's byte-identiek zijn, om een chain-of-custody vast te leggen of om in een rapport te noteren welk bestand precies geanalyseerd is zonder een kopie te bewaren.

Ja. Elke bestandskaart heeft een "JSON exporteren"-knop die een gestructureerd .json-document downloadt met bestandsinfo, elk geparsed EXIF- / IPTC- / XMP- / ICC-veld, de magic bytes en de SHA-256-hash. De bulkactie "Alle metadata als JSON" bundelt alle geladen bestanden in één JSON. De export wordt volledig in je browser gemaakt en lokaal opgeslagen — niets wordt verzonden.

Ja, voor uitlezen. TIFF-gebaseerde RAW-formaten — Canon CR2, Nikon NEF, Sony ARW, Adobe DNG, Olympus ORF, Pentax PEF, Panasonic RW2 — gaan rechtstreeks door onze TIFF-parser, dus volledige camera-EXIF, lensinfo, datums en GPS verschijnen normaal. Canon CR3 (ISO BMFF, vergelijkbaar met HEIC) en Fujifilm RAF zijn alleen-lezen herkend. RAW-bestanden worden niet schoongemaakt omdat het verwijderen van metadata zou betekenen dat we proprietary sensordata moeten her-encoderen — dat kan de browser niet veilig. Heb je een schone RAW nodig, ontwikkel hem dan eerst in je editor naar JPEG of TIFF en strip hem daarna hier.

Veel foto's dragen een ingebed kleurprofiel mee dat viewers vertelt hoe ze de kleuren moeten interpreteren. We parsen dat profiel lokaal en tonen de werkelijke naam (sRGB IEC61966-2.1, Display P3, Adobe RGB (1998), een fabrikantkalibratie, etc.) plus kleurruimte, apparaatklasse, versie en fabrikant — in plaats van alleen "[aanwezig, N bytes]". Handig om te zien of een foto met een wide-gamut profiel is getagd, of om te bevestigen dat de gestripte uitvoer het profiel behoudt wanneer je "Kleurprofiel behouden" aanzet.

Anoniem verwijdert alles · Sociale media behoudt oriëntatie + kleurprofiel · Camera behouden verwijdert GPS/datum/auteur · Alleen GPS verwijdert alleen de locatie.

ELA is een forensische techniek. De tool herslaat de JPEG op kwaliteit 90 en toont het pixelverschil ×20 versterkt. In een onbewerkte foto tonen alle regio's uniforme "ruis". Een geplakt gezicht of opgelapte lucht licht helder op — heuristische aanwijzing voor manipulatie. Lokaal via Canvas, geen upload.

Elke JPEG bevat een Quantization Table die de compressiesterkte definieert. We vergelijken deze met de JPEG-50-referentietabel om de kwaliteit (1-100) van de laatste opslag te schatten. 95+ = waarschijnlijk origineel uit camera, 80-94 = web/email-export, 60-79 = zwaar hergecomprimeerd (Messenger), <60 = meerdere cycli.

Identificeert welke software je JPEG het laatst opsloeg door quantization-tabellen te matchen met twaalf bekende Photoshop "Opslaan voor web"-profielen plus libjpeg-standaardreferentie, en inventariseert elke APP-marker. Combineert signalen in een helder verdict plus een waarschijnlijke pipeline. Alleen-lezen, lokaal.

Loopt het bestand door en toont elke JPEG-marker, PNG-chunk of HEIC/MP4-box als klikbare rij, gekleurd per categorie. Belangrijk gebruiksgeval: vindt polyglotbestanden (data verborgen na EOI/IEND) die als rode TRAILING-rij verschijnen.

Forensische techniek (Hany Farid, 2009) die de foto bij acht kwaliteitsniveaus opnieuw opslaat en de optimale Q per 16×16 blok vindt. Regio's ingevoegd uit JPEG met andere kwaliteit vallen op in heatmap met rode stippelbox.

Twee tests. De ruisvariantiekaart markeert verdacht gladde blokken (ruisreductie, retouche, klonen). De CFA/Bayer-kaart controleert sensor-voetafdruk; echte foto's hebben sterke signatuur (50–95/100), AI-beelden niet (onder 20/100). Verdedigbaar alternatief voor black-box AI-detectoren.

Hasht elk 16×16 blok en vindt groepen identieke blokken met dezelfde verschuiving — handtekening van kloonstempel. Heatmap markeert elke cluster in andere kleur met lijnen tussen bron en bestemming. Draait in Web Worker.

Bijna elke JPEG van smartphone/DSLR bevat een ~160-200px thumbnail ingebed in EXIF (IFD1). Na Photoshop-bewerkingen verandert de hoofdafbeelding maar de thumbnail blijft vaak ongewijzigd. Vergelijking via 64-bit perceptual hash en Hamming-afstand. 0-3 = identiek, 4-15 = komt overeen, 16-30 = verdacht, 31+ = bijna waterdicht manipulatiebewijs. Klassieker Hany Farid 2009.

Tekent hoeveel pixels elke helderheidswaarde (0-255) heeft per R/G/B. Natuurlijke foto heeft glad histogram; Photoshop levels/curves/tone-mapping laten lege bins (gaten). Onder 5 = natuurlijk, 5-19 = mild, 20+ = sterke bewerkings-voetafdruk. Native camera's zelden >5-10 gaten.

Hover (of lang indrukken op touch) over forensische heatmap en een 88×88 bel volgt de cursor met 8× vergroot beeld, geel kruisdraad op centrale pixel, RGB-waarden, hex-code en X/Y-coördinaten. Zelfde workflow als Forensically. Essentieel voor het lezen van ELA, ruis en CFA op pixelniveau.

Ja. Klik op "Forensisch rapport genereren" in Pro-modus en een afdrukbaar document opent in een nieuw tabblad met bestandshash, EXIF-hoogtepunten, compressievingerafdruk en elke forensische bevinding. "Afdrukken / Opslaan als PDF" produceert een schoon bewijsdocument. Geen PDF-bibliotheek, geen upload.

Sleep twee afbeeldingen, kies dan in de Pro-kaart van de tweede de eerste uit het "Vergelijken met"-menu — beide afbeeldingen worden gestapeld en een schuifregelaar in het midden onthult de een of de ander. Klassieke voor/na forensische visualisatie.

C2PA is een nieuwe industriestandaard waarmee een foto een ingebouwd "digitaal zegel" kan dragen dat bewijst waar hij vandaan komt. Grote nieuwsagentschappen (Reuters, AP) en camerafabrikanten (Sony A7-IV, Nikon Z9, Leica M11-P) gebruiken het om foto's als echt te markeren; AI-tools zoals DALL-E gebruiken het om beelden als AI-gegenereerd te markeren. Met dit tool kun je je eigen zegel op elke JPEG zetten, volledig in je browser gegenereerd. Zoals een brief ondertekenen met je eigen pen — het zegel bewijst dat JIJ precies deze versie van het bestand op precies dit moment hebt gemaakt. Nuttig voor fotografen die hun workflow documenteren, advocaten die bewijsketens bouwen, journalisten die foto's delen met redacteurs die hun publieke sleutel kennen, of iedereen die C2PA-tools test. De browser genereert een verse cryptografische sleutel, ondertekent het JPEG, sluit de handtekening in, gooit de sleutel weg. Niets wordt geüpload. De ontvanger verifieert op contentcredentials.org. Belangrijk: dit is "zelf-ondertekend", dus andere tools tonen "onbekende uitgever" — dat is verwacht en correct. Voor Reuters-niveau attestatie zou je een betaalde commerciële certificeringsautoriteit nodig hebben.

Ja, op JPEG. Klik «Tags bewerken» om Make, Model, Software, Artist, Copyright, DateTime, Orientation te wijzigen. Pixels onaangetast.

Ja, op JPEG. Klik «Nep GPS» en kies een monument of vul eigen lat/lon in.

Phil Harveys ExifTool is sinds 2003 de CLI-standaard. Zijn `-j`-modus produceert platte JSON. Onze export imiteert dat formaat.

Decodeert de propriëtaire MakerNote van Canon/Nikon/Sony — lensmodel, sluitertelling, intern serienummer, firmware.

IMG_20240315_142233.jpg verraadt de exacte seconde. We schonen optioneel datum-/coördinaatpatronen uit auto-gegenereerde namen.

Een 0-100 nummer met verkeerslicht-label. Elk gevoelig dataitem geeft punten: GPS +30, miniatuur met GPS +15, serial +20, merk/model +10, datum +10, auteur +15, software +5. <30 laag, <60 voorzichtig, hoger.

Veel camera's slaan een kleine preview op in het EXIF-blok (IFD1). Naïeve tools strippen alleen het hoofdblok en vergeten IFD1 — die eigen GPS kan hebben. Onze tool detecteert het, waarschuwt en verwijdert met "Alles verwijderen".

De tool kruist tijdstempels en identiteitsvelden die zouden moeten kloppen. Als ze afwijken, is het bestand bewerkt. Bv.: DateTimeOriginal 2024 maar GPSDateStamp 2010 — voorgedateerd. Merk Canon maar MakerNote Sony — vervalst.

Een echte foto heeft 3-5 verschillende datums die op de seconde kloppen. De tijdlijn zet ze op één as — je ziet meteen of er één jaren afwijkt, een sterke manipulatie-aanwijzing.

Onder elke kaart drukt een snippet het overeenkomstige ExifTool-commando af. Handig om syntax te leren of om onze output te verifiëren door het lokaal uit te voeren.

Klik op elke "?" voor heldere uitleg wat de tag betekent, waarom hij gevoelig is en wat iemand ermee kan. In de pagina ingebed, geen servercontact.

Ja, en dit is een van de grootste verbeteringen in versie 3.0. Tot v2.5 focuste de tool op verwijderen. Veel gebruikers vroegen: "Top om te strippen — maar ik wil ook mijn fotografennaam, copyright, captions en keywords SCHRIJVEN." Dat is nu ingebouwd. Klik "Tags bewerken" op een JPEG-, PNG- of WebP-kaart (alleen Professionele modus) en een tabbladeditor opent met vier panelen: EXIF, IPTC, XMP en PNG-Text. Typ de waarden, klik Opslaan, krijg een bestand terug met die waarden erin geschreven. Bestaande metadata blijft behouden tenzij je het expliciet overschrijft. De beeldpixels worden nooit opnieuw gecodeerd.

IPTC (International Press Telecommunications Council) is het metadataformaat dat in de jaren 90 voor redacties is uitgevonden. Terwijl EXIF de camera beschrijft (Merk, Model, belichting), beschrijft IPTC de redactionele context: wie hem nam (By-line), wat hij toont (Caption, Keywords), waar hij genomen werd (Stad, Land), wie de rechten bezit (Copyright). Elk groot fotobureau — Reuters, AP, AFP, Getty, ANP — leunt op IPTC, en bijna alle fotomanagement-software (Lightroom, Photo Mechanic, Bridge) leest/schrijft het als primaire metadatalaag. Als je stock verkoopt of werk licentieert, is correcte IPTC essentieel: het reist voor altijd met het bestand mee, zelfs als de EXIF wordt gestript. Onze editor schrijft 24 IPTC-velden.

XMP (eXtensible Metadata Platform) is Adobes moderne metadataformaat, geïntroduceerd in 2001 en gebaseerd op XML/RDF. Beschouw het als de "opvolger" van EXIF en IPTC — het slaat dezelfde soorten informatie op maar in een rijkere, gestructureerde vorm, en (belangrijk) hetzelfde XMP-blok werkt in JPEG, PNG, WebP, TIFF, PDF en zelfs Office-documenten. Veel tools schrijven nu XMP in plaats van oudere EXIF/IPTC-blokken. Lightroom slaat bijvoorbeeld Develop-instellingen uitsluitend in XMP op. Onze editor schrijft 20 XMP-velden — en in tegenstelling tot EXIF/IPTC werkt onze XMP-writer ook voor PNG en WebP.

Ja. PNG heeft een eigen, weinig bekend metadatasysteem gebaseerd op "text chunks" genaamd tEXt (Latin-1, alleen ASCII) en iTXt (UTF-8, met umlauten en niet-Latijnse schriften). De PNG-spec definieert aanbevolen keywords: Title, Author, Description, Copyright, Creation Time, Software, Comment. Open de editor op een PNG en je ziet een "PNG Text"-tabblad met al deze — plus een XMP-tabblad. Onze writer kiest automatisch tEXt voor pure ASCII of iTXt voor speciale tekens.

Bulk-Edit laat je dezelfde metadata-waarden op meerdere bestanden tegelijk toepassen in plaats van ze één voor één te bewerken. Drop 30 trouwfoto's, klik "Bulk-Edit metadata" (Pro-modus), typ je naam in "By-line", je copyright in "Copyright Notice", een lijst keywords in "Keywords" — en klik Opslaan. Elk geselecteerd bestand krijgt die waarden en wordt automatisch gedownload. Lege velden veranderen niets. Wat eerst een half uur duurde, duurt nu 30 seconden.

Een sjabloon is een opgeslagen set metadata-waarden die je later met één klik opnieuw kunt toepassen. Typ je naam, copyright, standaard gebruiksvoorwaarden — klik "Opslaan…", geef hem een naam zoals "Mijn standaard 2026" — en de waarden worden in je browser opgeslagen. De volgende keer kies je het sjabloon uit het dropdown en alle velden vullen zichzelf. Je kunt veel sjablonen opslaan en de hele lijst als JSON exporteren. Sjablonen leven alleen in localStorage van dit apparaat.

Date-Shift verschuift de DateTime-velden van geselecteerde foto's met een vaste offset — bijvoorbeeld "-3 uur" of "+1 dag". Klassiek gebruikssituatie: je komt terug van een reis en ontdekt dat je camera de hele tijd in de verkeerde tijdzone stond. Je 200 vakantiefoto's beweren nu 6 uur eerder genomen te zijn dan ze werkelijk werden. Date-Shift corrigeert alle 200 tegelijk. Werkt alleen voor JPEG.

Wanneer je GPS-coördinaten vervalst, kun je nu op een echte kaart klikken in plaats van breedte- en lengtegraad met de hand te typen. Open het GPS-spoof-modal en klik "Toon kaart" — een Leaflet-kaart verschijnt met een sleepbare marker. Klik ergens op de kaart, de marker springt erheen en de coördinaten vullen zich automatisch in. Privacy: kaarttegels komen van OpenStreetMap — ze zien het gebied dat je bekijkt maar NIET je foto. De kaart is opt-in (een klik nodig voordat tegels laden).

Eerst het goede nieuws: dat zijn GEEN metadata in je afbeelding — het bestand zelf is schoon. Wat je ziet is een macOS-download-herkomstattribuut genaamd kMDItemWhereFroms, dat Finder toont onder "Toon info → Meer info → Waarvandaan". Je browser (Safari of Chrome) voegt het toe aan elk bestand dat je via een blob-URL downloadt, en zo geeft deze tool je het schoongemaakte bestand. Het staat in het bestandssysteem naast het bestand, niet in de foto, dus geen enkele EXIF/IPTC/XMP-tool — de onze of een andere — kan erbij. De UUID in die URL is willekeurig en lokaal; hij is niet naar jou of je foto te herleiden. Om het te verwijderen open je Terminal en voer je xattr -c "jouwfoto.jpg" uit (wist alle uitgebreide attributen, inclusief de com.apple.quarantine-vlag), of richt je je alleen op de herkomst met xattr -d com.apple.metadata:kMDItemWhereFroms "jouwfoto.jpg". Gebruik je Chrome, Edge of Opera, dan slaan we nu op via het eigen "Bestand opslaan"-dialoogvenster van de browser (File System Access API) wanneer je browser dat ondersteunt — dat pad schrijft een echt bestand en voegt het herkomstattribuut helemaal niet toe. Safari en Firefox ondersteunen die API nog niet, dus daar blijft de blob-download (en de handmatige opschoning hierboven) gelden.

Kort antwoord: nee — de tool zelf registreert absoluut niets over je gebruik. Welke bestanden je dropt, welke knoppen je klikt, welke tags je verwijdert, welk privacyprofiel je kiest, welke GPS-coördinaten je vervalst, wat je foto's bevatten — niets daarvan verlaat ooit je browser. Je toolgebruik is 100% anoniem. Wat we WEL registreren, zoals vrijwel elke andere website, is een anonieme paginabezoek-teller die gedeeld wordt over heel washfiles.com: één signaal bij het laden van de pagina, een vervolg na 60 seconden, en een duur-signaal bij verlaten. De signalen bevatten alleen het URL-pad, de referrer, schermgrootte, browsertaal en een willekeurige bezoek-ID. Ze bevatten GEEN bestandsinhoud, tagnamen, uitgevoerde acties, cookies of fingerprints. Voeg ?notrack toe aan de URL om de teller bij alle volgende bezoeken uit te schakelen. Brave, Firefox strict en uBlock Origin blokkeren het analytics-endpoint standaard. De privacygrens die echt telt — je bestanden en wat je ermee doet — blijft volledig op je apparaat.